Het einde van Michiel Meurs' carrière leek in zicht een jaar geleden. De rechtbank had hem veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van negen maanden plus een forse boete voor zijn rol in het boekhoudschandaal dat Ahold deed wankelen. De voormalig financieel directeur had geheime brieven in zijn bureaulade liggen, waarin het supermarktconcern ontkende de volledige baas te zijn over een aantal dochterondernemingen. De winst en omzet van deze bedrijven werden echter wel volledig in de boeken opgenomen. Valsheid in geschrifte, concludeerde de rechter.
Meurs probeerde het aanvankelijk als zelfstandig financieel adviseur. Maar al na een jaar na zijn veroordeling wist hij een nieuwe baan te vinden. Dit keer als financieel bestuurder bij een beginnend farmaceutisch bedrijf. De oprichter van deze onderneming, voormalige directeur Herjan Coelingh Bennink van Organon, zegt het volste vetrouwen te hebben in Meurs. "Wat andere mensen daarvan denken, interesseert me niet zo veel" vertelde hij woensdag het Financieele Dagblad.
Het is makkelijk om Coelingh Bennink te bekritiseren. Wat moet hij immers met de beschadigde Meurs? Maar de oud-Ahold-topman brengt veel ervaring mee, die zeker een beginnend bedrijf als Pantarhei Bioscience goed zal doen. Daar komt bij dat de onderneming zich dankzij de komst van Meurs kan verzekeren van voldoende aandacht.
Een celstraf of fraudeschandaal hoeft dan ook niet gelijk het einde te betekenen van de carrière van een topman. Bestuurders kunnen over het algemeen wel een nieuwe baan vinden, zelfs al hebben ze een bedrijf bijna te gronde gericht. Wel moeten ze vaak genoegen nemen met minder status en waarschijnlijk een lager inkomen. Toch zit er af en toe ook een commissariaat in. Maar een functie als bestuursvoorzitter bij een beursgenoteerde onderneming is nauwelijks een optie. Een dergelijk concern wil zijn handen niet branden aan een 'beschadigde' topman.
Voor Meurs betekent zijn nieuwe functie inderdaad een stap terug. Pantharei Bioscience heeft niet de uitstraling van zijn vorige werkgever. Meurs lijkt noodgedwongen met minder genoegen te hebben genomen. Dat geldt ook voor zijn voormalige baas, oud-Ahold-topman Cees van der Hoeven, hoewel hij als beheerder van het investeringsportfolio van de ondernemer Marcel Boekhoorn betrokken was bij de overname van het telecombedrijf Telfort door KPN.
Boekhoorn nam Van der Hoeven in 2003 al in dienst als adviseur. Dat zal hem niet zijn tegengevallen, want dankzij de ooit gevierde ondernemer vond hij een ingang bij KPN om te praten over de verkoop van Telfort, eigendom van Boekhoorn. Van der Hoeven kon rekenen op zijn vriend en KPN-topman Ad Scheepbouwer. De transactie tussen KPN en Telfort heeft volgens Het Financieele Dagblad Van der Hoeven naar verluidt 40 miljoen euro opgeleverd.
Als het niet lukt om aan een baan te komen, bestaat altijd de mogelijkheid zelf iets te beginnen. Zo is ook Walter van de Vijver, die bij Shell het veld moest ruimen wegens het reserveschandaal, inmiddels teruggekeerd in het bedrijfsleven. Het schandaal, waarbij Shell de bewezen olie- en gasreserves te rooskleurig voorstelde, kostte het concern vele honderden miljoenen euro's aan onder meer schadevergoedingen, maar met zijn eigen bedrijf heeft Van de Vijver geen moeite om investeerders aan zich te binden. Delta Hydrocarbons speurt naar manieren om meer uit 'lege' olievelden te halen. Een goed idee blijkbaar, want 3i was bereid om 250 miljoen euro erin te stoppen en SHV, het bedrijf van de miljardairsfamilie Fentener van Vlissingen, heeft ook in Delta Hydrocarbons geïnvesteerd.
Meer in de marge opereert tegenwoordig Gerard van Santen. De voormalig directeur van de failliete levensverzekeraar Vie d'Or houdt zicht bezig met de handel in tweedehands levensverzekeringen van bejaarden of zieken. Van Santen heeft elfduizend gedupeerden achtergelaten die nog steeds wachten op een schadevergoeding.
Toch lukt het niet iedere topman om de weg omhoog weer te vinden. Zo zit de voormalig bestuursvoorzitter van Numico, Hans van der Wielen, voor zover bekend werkloos thuis nadat hij het voedingsmiddelenconcern naar verluidt moest verlaten wegens de slechte resultaten. Ook oud-directeur Cees van Dormael van de inmiddels opgedoekte luchtvaartmaatschappij Air Holland heeft geen werk. Hij is naar eigen zeggen laten vallen door al zijn vrienden en zakelijke contacten toen hij in verband werd gebracht met het witwassen van drugsgeld. Daarvoor is hij uiteindelijk veroordeeld. Zijn financiële rechterhand, in de pers altijd met Paul G. aangeduid, werd ook veroordeeld voor witwaspraktijken, heeft opvallend genoeg wel een baantje gevonden. In België, dat wel, en "dankzij een vriendje," zo heeft hij zich ooit laten ontvallen.
