Rapper Jay-Z staat op het punt om een contract te tekenen voor 150 miljoen dollar. Op zich niet heel opmerkelijk, artiesten verdienen nou eenmaal goed. Maar wat dit contract interessant maakt, is dat de rapper al zijn activiteiten onder brengt bij één partij: concertpromoter Live Nation.
Live Nation brengt de platen van de rapper uit, regelt zijn toernee, en financiert het nieuwe bedrijf van de rapper. Ook de merchandising, de website en de sponsordeals zijn ondergebracht bij Live Nation.
Hiermee doet Live Nation, de grootste concertpromoter ter wereld, onder meer moederbedrijf van het Nederlandse Mojo, een nieuwe stap in de muziekwereld.
Madonna ging de rapper al voor. In oktober 2007 kondigde de zangeres aan haar platenmaatschappij Warner te verlaten en de komende tien jaar al haar activiteiten onder te brengen bij Live Nation. En ook U2 maakte vorige week bekend een groot gedeelte van hun zakelijke deals, behalve het uitbrengen van hun platen, onder te brengen bij Live Nation.
Artiesten verdienen steeds minder met het uitbrengen van cd's omdat het aantal verkochte cd's al jarenlang daalt.
Dankzij de opmars van het gratis downloaden van muziek, zijn consumenten steeds minder bereid om albums te kopen. Van 1991 tot 2006 halveerde het aantal verkochte cd's in Nederland. Inkomsten van de platenmaatschappijen daalden tussen 2002 en 2006 met ruim dertig procent.
De inkomsten van een artiest komen hierdoor steeds minder uit de platenopbrengsten en steeds meer uit andere bronnen zoals optredens, sponsordeals en merchandise als T-shirts.
In de muziekindustrie is dit besef ook doorgedrongen. Verschillende partijen vechten nu om de artiesten op zoveel mogelijk manieren te kunnen vertegenwoordigen.
In Nederland is Mojo nog niet van plan het voorbeeld van Live Nation te volgen en ook platen te gaan uitbrengen, meldt een woordvoerder. Maar andere partijen zijn dit pad al wel ingeslagen.
Zo heeft The Entertaiment Group (TEG), van oudsher een managementbureau voor artiesten, sinds anderhalf jaar ook een muziekdivisie.
Zij vertegenwoordigen metTrijntje Oosterhuis, Guus Meeuwis, Ilse de Lange en Marco Borsato niet de minste artiesten. Deze artiesten brengen hun platen nog wel uit bij hun eigen maatschappijen, maar de rest ligt bij TEG.
"Op deze manier ligt er minder druk op een artiest om veel cd's te verkopen. Als een plaat minder verkoopt, kan je dat goed maken met een goedlopende tournee," meldt Lodewijk Martens, projectmanager van de platenmaatschappij van TEG.
"Ook wordt muziek steeds meer een middel om artiesten andere dingen te laten doen, waaronder reclames en sponsordeals met merken. Steeds meer bedrijven zetten een artiest in bij nieuwe campagnes. Er is meer samensmelting tussen de muzikale en de zakelijke kant. Vanuit één punt kunnen we ervoor zorgen dat het bij elkaar een gezond plaatje wordt."
Dit model klinkt leuk voor gevestigde artiesten, je weet immers van tevoren dat ze volle zalen zullen trekken en dat bedrijven ze graag gebruiken in hun campagnes. Maar werkt het ook voor kleine bands die net beginnen?
"Nee," zegt de woordvoerder van de NVPI, de branchevereniging van de Nederlandse entertainment industrie, waar alle platenmaatschappijen in onder zijn gebracht. "Toeren is niet de heilige graal. Niet iedereen kan en wil het. Niet alle muziek komt live het beste tot zijn recht. En bij een hoop artiesten is het nog steeds 'pay to play'. Er moet geld bij de optredens."
Toch investeert TEG wel degelijk in nieuwe artiesten. "Maar zijn daarbij wel zoveel mogelijk op zoek naar multi-talenten. Dus artiesten die kunnen zingen, acteren, presenteren en het liefst ook nog hun eigen liedjes schrijven. Zo kunnen we er op meerdere manieren geld mee verdienen," aldus Martens.
De platenmaatschappijen volgen. Onlangs kocht de Belgische tak van Sony BMG een boekingskantoor. Vraag is alleen of de artiesten blij moeten zijn met deze ontwikkelingen.
Als je door je platenmaatschappij wordt gedumpt omdat ze niet meer in je geloven is één ding. Maar om door je managementbureau, boekingskantoor, platenmaatschappij en tekstschrijver tegelijk losgelaten te worden, maakt het ineens wel heel moeilijk om een goede boterham te verdienen.
