De schatkist doet het goed, de economie groeit, de inflatie is laag, en er worden dagelijks meer mensen aangenomen dan ontslagen. Nederland, kortom, is één van de braafste kindjes in de klas.

De internationale organisatie bekijkt jaarlijks alle landen en rapporteert over wat goed gaat, en wat nog verbeterd dient te worden. Wat betreft Nederland ziet het plaatje er ook dit jaar rooskleurig uit.

Het IMF juicht het zuinige regeringsbeleid toe. Er is in 2009 een begrotingsoverschot, en er wordt tegelijkertijd hard aan gewerkt om de nationale schuld te reduceren.

Tegelijkertijd krijgt de regering een pluim omdat het probeert lokale innovatie te promoten door het innovatieplatform. Ook is men positief over het voornemen om de bureaucratische regeljes te verminderen met 25 procent, en wordt de versterking van de Nederlandse Mededingingsautoriteit toegejuicht.

Over regels gesproken: het toezicht op de financiële markten (door De Nederlandsche Bank) wordt geprezen. Mede dankzij de regeltjes en de eisen die worden gesteld aan financiële verslaglegging, zijn banken redelijk goed beschermd tegen klappen.

Eén zo'n klap is de kredietcrisis. Het IMF stelt dat de Nederlandse financiële sector er goed bij ligt, met 'slechts' 7,5 miljard euro aan afschrijvingen en inkomstenderving door de crisis.

Tegelijkertijd moeten pensioenfondsen volgens het IMF uitkijken en hun beleggingen en investeringen opnieuw bekijken. Aandelenmarkten en rentetarieven zijn immers flink ingezakt en dus moeten pensioenfondsen oppassen voor hun dekking.

Niettemin constateert het IMF dat de pensioenfondsen aan het einde van 2007 een dekkingsgraad hadden van 144 procent, wat betekent dat alle pensioenen die ze moeten uitbetalen ruimschoots gedekt zijn.

Verder zou het IMF het IMF niet zijn als hij niet wat te zeuren zou hebben. Zo wijst de organisatie op wat inmiddels de 'gebruikelijke zaken' genoemd mogen worden; zaken waar het ieder jaar op wijst.

Het IMF vindt de Nederlandse verzorgingsstaat nog steeds te uitgebreid want te duur. Nederlanders betalen daardoor teveel belastingen, en er dreigt een regelrechte crisis omdat mensen in 2040 masaal aan de rollator moeten.

Voor het pensioenstelsel adviseert de IMF de pensioenleeftijd in fasen te verhogen. De leeftijd in één keer optrekken zou een grote schok zijn voor mensen die nu al bijna met pensioen mogen.

Om meer ouderen aan het werk te krijgen en te houden, adviseert het IMF hogere loonheffingskortingen aan werknemers van 57 jaar en ouder. Hierdoor blijft het financieel aantrekkelijker om te blijven werken.

Ook zouden ouderen die tussen hun 63ste en 65ste zijn blijven doorwerken, niet via de belasting hoeven mee te betalen aan de pensioenen vanaf hun 65ste.

Het IMF constateert verder dat het aantal gewerkte uren per werknemer nog steeds het laagste is van alle Oeso-landen.

Om de werkwilligheid onder langdurig werklozen verder te verbeteren, moet de lengte van werkloosheid- en bijstanduitkeringen worden verkort. Tegelijkertijd moet de instroom in de Wajong-regeling worden beperkt door de toelatingseisen aan te scherpen.

Overigens vindt het IMF dat niet alleen het ontslagrecht zou moeten worden versoepeld, maar dat ook het systeem van gouden handdrukken moet worden aangepast om de doorstroming te verbeteren.

Werkende mensen, en dan vooral de oudere, stromen minder snel door naar een baan bij een ander bedrijf door de rechten die ze bij hun huidige werkgever hebben opgebouwd. Vaak zijn die rechten niet mee te nemen naar een ander bedrijf.

Het IMF stelt daarom voor dat de regering een soort gouden handdrukken-fonds opricht voor werknemers.

Als laatste wijst het IMF in verband met de actualiteit rond de kredietcrisis op de Nederlandse hypotheekmarkt. De huizenprijzen blijven stijgen vanwege onder andere de hypotheekrente-aftrek en het karige huuraanbod voor mensen met lage- en middeninkomens.

Remedies zijn volgens het IMF een beperking van de hypotheekrente-aftrek en de huurbescherming. De rente-aftrek maakt het voor consumenten makkelijk om een (hoge) hypotheek te nemen, terwijl diezelfde aftrek het relatief makkelijk maakt voor banken om hypotheken uit te delen.