Met het wegebben van de ergste paniek in de kredietcrisis, keren ook op de spaarmarkt vertrouwde patronen terug. Zoals het adagium: hoe langer je spaargeld vast zet, des te hoger de rente.

Toen banken eind 2008 en begin dit jaar zelf moeite hadden om geld aan te trekken, stormden ze massaal de spaarmarkt op. Dit leidde tot ongewone situaties. De rente voor spaardeposito's die één jaar vast staan, was bijvoorbeeld fors hoger dan de rente voor deposito's met langere looptijden.

Spaarstunter NIBC Direct bood afgelopen januari een eenjarig deposito aan tegen 5,7 procent rente. Gemiddeld kon je begin dit jaar tegen 4,9 procent rente een éénjarig deposito afsluiten, signaleerde Z24 eerder.

Lang sparen, meer rente
Inmiddels ziet het rentebeeld er anders uit, blijkt uit de grafiek: Langer sparen, meer rente. Deze is gebaseerd op gemiddelde rentes per 4 juni, van tarieven die beschikbaar zijn via de sites spaarinformatie.nl en depositometer.nl.

Eenjarige deposito's leveren bij de tien scherpste aanbieders gemiddeld nog maar 4,04 procent rente op, bijna een procentpunt minder vergeleken met januari dit jaar. Wie 5 procent rente wil moet spaargeld minimaal vijf jaar vast zetten.

De kentering in de rentetarieven heeft ook gevolgen voor de populariteit van diverse spaarvormen. Uit gegevens van De Nederlandsche Bank blijkt dat het spaarvermogen van Nederlandse huishoudens tussen november 2008 en mei dit jaar in totaal met 16 miljard euro is gestegen. Maar deze toename komt geheel voor rekening van vrij opneembare spaarrekeningen.

Vast deposito minder gewild
Deposito's met een vaste looptijd zijn minder in trek. Per saldo werd in de zes maanden tot en met april dit jaar 15 miljard euro minder gespaard via vaste deposito's. Tegelijk kwam er 31 miljard euro bij op niet-geblokkeerde spaarrekeningen. Zie de grafiek: Spaarder wil snel bij z'n geld.

Dat Nederlanders meer geld parkeren op spaarrekeningen waar ze makkelijk bij kunnen, duidt erop dat consumenten hun financiële buffers versterken met het oog op de recessie. Spiegelbeeld van deze ontwikkeling is de neiging om de hand op de knip te houden: de consumptieve bestedingen daalden in de eerste drie maanden van dit jaar met liefst 2,4 procent.

De rente-ontwikkeling draagt echter ook bij aan de neiging om extra spaarcenten te parkeren op vrije rekeningen. Banken zien minder reden om te stunten met vaste spaardeposito's, nu ze extreem makkelijk kunnen lenen bij de Europese Centrale Bank.

Geduldige spaarder
Gevolg is wel dat deposito's met een vaste looptijd van één jaar vrijwel evenveel rente opleveren als vrij opneembare spaarrekeningen. Bij de top 10 van rekeningen zonder beperkende voorwaarden bedroeg de variabele rente per 4 juni gemiddeld 3,83 procent. Dat was slechts 0,2 procentpunt minder dan bij eenjarige spaardeposito's.

Voor hogere rentes van 5 procent rente of meer, dient spaargeld vijf tot tien jaar vast te staan. Als sluiproute naar extra rente zijn er spaarrekeningen met beperkende voorwaarden, zoals een minimumsaldo of een verplichte maandelijkse inleg. De hoofdregel is echter: wie mikt op een vette spaarrente, moet geduldig zijn.